------
Welkom
------
Liturgie
------
Vorming
------
Historiek
------
Archief
------
Kalender
------





1 en 2 November 2020

Allerheiligen en Allerzielen

Kris Gelaude


Gedenken

Allerheiligen en Allerzielen zoals in 2020 hebben we nooit gekend.
Alleen al vanwege de rouw die in zovele families en op zovele plaatsen vandaag aanwezig is, en dat overal ter wereld. Al diegenen die in de voorbije maanden dikwijls letterlijk uit de armen van hun geliefden en uit het leven zijn weggerukt...  Het is, het wordt een menigte die niemand tellen kan.
Zoals vreugde en verdriet die steeds weer overlopen in elkaar, zo loopt het feestelijke van Allerheiligen over in de weemoed van Allerzielen. Dat wat in onze overhaaste wereld al te zeer in de verdrukking is geraakt, die onafscheidbaarheid van leven en dood en hoe onze geliefden die er niet meer zijn toch deel blijven uitmaken van ons bestaan, wordt ons in deze dagen weer voor ogen gehouden. Het is een ongeblik als geen ander om niet alleen de velen die ons zijn voorgegaan in herinnering te brengen. Maar evenzeer om dat oerbewustzijn van leven en sterven weer wakker te schudden. Memento mori. Want wie dood, rouw en gemis wil wegdenken uit het leven, die miskent het leven en snijdt er zelfs een stuk van weg.
Kwetsbaar zijn wij. Als wij daar liever niet aan denken dan zal de covid pandemie ons er wel met de neus op duwen.
Maar kwetsbaarheid leert ons ook om keuzen te maken en naar andere vormen van kracht te zoeken. Zoals die van verbondenheid. Die hebben we nodig, vandaag meer dan ooit. Ook de verbondenheid met onze gestorven geliefden, die als het ware als onzichtbare aanwezigen om ons heen staan.
Daarom kan het gedenken zo zinvol en helend zijn. Het kan de verbondenheid versterken en op die manier ook rust bieden.

Voor mijn nieuwe boek ‘Tot wij elkaar weerzien’ schreef ik volgend gedicht, naar een oud Joods gebed.



Gedenken



Wanneer de zon geruisloos opkomt
en wanneer ze ondergaat
zullen wij aan hen denken.
Wanneer de lente nadert
en de eerste knoppen open springen
zullen wij aan hen denken.
Wanneer wij luisteren
naar de wind in de bomen
zullen wij aan hen denken.
Wanneer de winterkilte
ons rondom het vuur bijeen brengt
zullen wij aan hen denken.

Wanneer geluk ons wordt gegeven
en wij dat kunnen delen
zullen wij aan hen denken.
Wanneer wij twijfel kennen
en naar nieuwe adem zoeken
zullen wij aan hen denken.
Wanneer ons hart vermoeid is
en wij verlangen naar geborgenheid
zullen wij aan hen denken.
Wanneer de wolken boven onze hoofden
langzaam wegdrijven
zullen wij aan hen denken.

Zolang wij hen gedenken
zullen zij verder leven.
Zolang wij hen gedenken
staan de geliefden
als wachters om ons heen.




Kris Gelaude





------